
ทุ่งกุลาร้องไห้เป็นแหล่งผลิตข้าวหอมมะลิที่ได้รับสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (GI) จากสหภาพยุโรป เป็นผลิตภัณฑ์แรกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โครงการ TCDC ร้อยเอ็ดจึงนำกระบวนการผลิตข้าวมาเป็นตรรกะในการจัดระเบียบสถาปัตยกรรม แทนการถ่ายทอดผ่านสัญลักษณ์หรือรูปทรงเชิงอุปมา พื้นที่ภายในอาคารถูกแบ่งออกเป็นแปดโซนที่สอดคล้องกับแปดขั้นตอนของวัฏจักรข้าว ตั้งแต่การเพาะกล้า การเพาะปลูก การเก็บเกี่ยว การสีข้าว ไปจนถึงการตรวจสอบคุณภาพและบรรจุภัณฑ์ แต่ละโซนได้รับการออกแบบด้วยสัดส่วน วัสดุ และระดับความโปร่งใสที่แตกต่างกัน เพื่อสะท้อนคุณลักษณะของกระบวนการที่มันอ้างอิง ลำดับของพื้นที่จึงค่อย ๆ เปลี่ยนผ่านจากสภาวะที่กระชับและสัมผัสได้ถึงความเป็นผืนดิน ไปสู่พื้นที่ที่เปิดเผยกระบวนการผลิต และสิ้นสุดที่โซนควบคุมคุณภาพ ซึ่งแสดงการเปลี่ยนผ่านของผลผลิตทางการเกษตรสู่สินค้าที่มีมูลค่า

ลำดับพื้นที่ถูกออกแบบให้สอดคล้องกับวัฏจักรการผลิตข้าว ผู้ใช้งานเริ่มต้นจากพื้นที่ที่มีสัดส่วนกระชับและวัสดุที่ให้สัมผัสของผืนดิน ก่อนที่พื้นที่จะค่อย ๆ เปิดกว้างขึ้นเมื่อเข้าสู่กระบวนการสีข้าวและแปรรูป ผ่านผนังกระจกเต็มความสูงที่ทำให้กิจกรรมภายในกลายเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ สุดท้ายการเดินทางสิ้นสุดที่พื้นที่จัดแสดงคุณภาพ ซึ่งสะท้อนช่วงเวลาที่วัตถุดิบได้รับการยกระดับเป็นผลิตภัณฑ์ที่พร้อมส่งต่อสู่ตลาด

การเลือกใช้วัสดุไม่ใช่การตกแต่ง แต่เป็นการวางข้อถกเถียง ดินอัด ไม้เผาถ่าน ไม้อัดฟางข้าว และคอนกรีตแกลบ ถูกจัดวางเคียงข้างเหล็กสเตนเลสและกระจกใส การจับคู่นี้นำสิ่งที่เติบโตจากผืนดินมาสนทนาโดยตรงกับวิธีที่โลกรับรู้มัน การเปลี่ยนผ่านของวัสดุแต่ละจุดสอดคล้องกับการเปลี่ยนขั้นตอนการเพาะปลูก เสริมตรรกะเชิงพื้นที่โดยไม่ต้องพึ่งป้ายบอกทางหรือแผงข้อมูล





