ความรู้สึกนั้นมาจากห้องที่เงียบพอ แสงที่นุ่มพอ และสัดส่วนที่พอดีกับตัวคน สามอย่างนี้ไม่มีในรูปถ่าย แต่แขกรู้ได้ทันทีที่เข้ามา
เราเริ่มจากความรู้สึกที่อยากให้แขกได้ ไม่ได้เริ่มจากสไตล์หรือของตกแต่ง
แขกที่มาถึงโรงแรมในเมืองยังมีเมืองติดตัวมาด้วย พื้นที่ต้อนรับจึงไม่ใช่แค่จุดเช็กอิน แต่เป็นที่ที่ช่วยเปลี่ยนผ่านอารมณ์ก่อนขึ้นห้อง และเพราะที่ดินในเมืองมีจำกัด เราจึงวางล็อบบี้ให้สะท้อนตัวตนของโรงแรมได้เต็มที่ พร้อมกับให้ห้องพักเงียบพอที่แขกจะนอนได้เต็มอิ่มตลอดคืน
คนมารีสอร์ทเพื่อการพักผ่อนที่แท้จริง เวลาจึงควรเดินช้าลงตั้งแต่เข้าเขตโครงการ เราวางอาคารโดยรักษาต้นไม้ใหญ่และภูมิประเทศเดิมไว้ ทำทางเดินที่เปิดวิวให้เห็น และวางพื้นที่ส่วนกลางไว้ใต้ร่มไม้ เพื่อให้ในห้องกับข้างนอกรู้สึกต่อเนื่องกัน
คนเลือกที่พักขนาดเล็กเพราะอยากได้ความเป็นส่วนตัวและเอกลักษณ์ที่โรงแรมใหญ่ให้ไม่ได้ ทุกพื้นที่จึงต้องมีบุคลิกของตัวเอง ไม่ใช่ห้องที่เหมือนกันหมด เราออกแบบพื้นที่ส่วนกลางให้เป็นที่ที่แขกอยากลงมานั่ง และให้แต่ละห้องมีมุมที่จำได้
คนมาสปาเพื่อเข้าสู่สภาวะผ่อนคลายให้เร็วที่สุด สิ่งที่ทำให้ผ่อนคลายไม่ได้มักเป็นเสียงจากภายนอกและสายตาคนอื่น เราจึงวางลำดับจากพื้นที่ต้อนรับถึงห้องทรีตเมนต์ให้เป็นส่วนตัว ใช้ฉากกั้นและผ้าม่านแบ่งพื้นที่โดยไม่ทำให้อึดอัด และคุมเสียงรบกวนจากภายนอกให้เบาที่สุด
ที่พักแต่ละแบบมีแขกไม่เหมือนกัน แต่ลำดับที่แขกรู้สึกมักคล้ายกัน คือก้าวแรกที่เข้ามา คืนแรกในห้อง แล้วจึงเป็นแสงและวัสดุที่อยู่กับเขาไปตลอดการเข้าพัก การออกแบบจึงเดินไปตามลำดับเดียวกันนั้น
กว่าแขกจะถึงเคาน์เตอร์ เขาผ่านทางเข้า แสงแรก และของชิ้นแรกที่มองเห็นไปแล้ว สามอย่างนี้บอกไปเรียบร้อยแล้วว่าที่นี่เป็นที่แบบไหน ทางเข้าจึงควรค่อย ๆ พาคนออกจากถนน มากกว่าเปิดทุกอย่างให้เห็นหมดตั้งแต่ประตู
คืนแรกคือคืนที่แขกจำได้มากที่สุด ห้องจึงต้องเงียบพอและมืดพอให้หลับได้เต็มอิ่มตลอดคืน เสียงจากทางเดินและแสงที่รอดเข้ามาตอนตีสอง คือสองเรื่องที่ทำให้ห้องสวยกลายเป็นห้องที่นอนไม่หลับ
แสงเป็นสิ่งที่คนรู้สึกก่อนจะทันสังเกต แสงที่นุ่มพอชวนให้คนช้าลงเองโดยไม่ต้องมีป้ายบอก งานไม้ ผ้า และสีของผนังจึงต้องเลือกไปพร้อมกับแสง เพราะวัสดุคือสิ่งที่รับแสงนั้นไว้
ความรู้สึกทั้งหมดนี้ต้องตอบให้ครบตั้งแต่ในแบบ ทั้งระยะ ตำแหน่งไฟ และวิธีจบของวัสดุ เพราะเรื่องที่แบบไม่ได้ตอบไว้ จะไปตกอยู่กับคนหน้างานให้ตัดสินแทน และมักไม่ตรงกับที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ต้น
เจ้าของที่พักต้องการข้อมูลที่พอจะตัดสินใจได้ มากกว่าภาพสวยอีกหนึ่งชุด คือรู้ว่าจะสร้างอะไร ใช้เงินประมาณเท่าไหร่ และผลจะออกมาหน้าตาแบบไหน
หกอย่างด้านล่างเรียงตามลำดับที่ต้องตัดสินใจจริง แต่ละชิ้นตอบให้จบทีละคำถาม ก่อนไปคำถามถัดไป

ผังพื้นที่รวมจุดมาถึง พื้นที่ส่วนกลาง ห้องพัก และพื้นที่ทีมงานไว้ในแผ่นเดียว คุณจึงเห็นพร้อมกันว่าจะให้แขกเห็นอะไร เก็บอะไรไว้ด้านหลัง และเหลือห้องพักได้กี่ห้องจริง ๆ ซึ่งเป็นตัวเลขที่กำหนดรายได้ของโครงการ



ประสบการณ์ในห้องพักเริ่มตั้งแต่เปิดประตูเข้ามา ตำแหน่งเตียง ระยะที่เดินสะดวก และมุมที่นั่งมองออกไปข้างนอก ล้วนมาจาก layout เดียวกัน ห้องหนึ่งประเภทจึงออกแบบให้เห็นภาพจริงก่อน เพราะห้องนี้คือต้นแบบของทุกห้องที่ทำตามมา

ภาพสามมิติของจุดต้อนรับ พื้นที่ส่วนกลาง และห้องพัก แสดงสัดส่วน แสง และวัสดุในระดับสายตาจริง บรรยากาศที่คุยกันไว้ด้วยคำพูดจึงกลายเป็นภาพที่ทุกคนเห็นตรงกัน ทั้งเจ้าของ ทีมออกแบบ และคนที่ต้องทำงานต่อ

บอร์ดวัสดุรวมเฉดสี ผิวสัมผัส ผ้า และเฟอร์นิเจอร์ที่เลือกไว้ พร้อมตัวอย่างจริงให้จับ คุณจึงเห็นว่าบรรยากาศที่คุยกันไว้ออกมาเป็นของจริงหน้าตาแบบไหน และอยู่ในงบที่ตั้งไว้หรือเปล่า ก่อนตัดสินใจเลือก

ผังไฟวางตำแหน่งดวงไฟ สวิตช์ และการแบ่งวงจร ควบคู่ไปกับแสงธรรมชาติที่เข้ามาในแต่ละช่วงของวัน เพราะแสงสายที่ลอดเข้ามากับแสงโทนอุ่นตอนค่ำให้ความรู้สึกคนละแบบ และเป็นตัวกำหนดว่าแต่ละพื้นที่จะทำให้คนตื่นตัวหรือผ่อนคลาย

ชุดแบบมีทั้งแบบสำหรับยื่นขออนุญาตก่อสร้างหรือดัดแปลงอาคาร และแบบก่อสร้างที่บอกขนาด วัสดุ และตำแหน่งไฟครบพอให้ผู้รับเหมาถอดราคาและประสานงานกันได้ระหว่างก่อสร้าง สถาปนิกของเราให้คำแนะนำและตอบคำถามผู้รับเหมาตลอดช่วงนั้น เพื่อให้งานที่สร้างขึ้นตรงตาม design intent
ยังไม่ต้องมีบรีฟที่ครบทุกหน้า บอกมาก่อนว่าเป็นโรงแรม รีสอร์ท โฮมสเตย์ หรือสปา อยู่ที่ไหน มีกี่ห้อง และเป็นงานสร้างใหม่หรือรีโนเวท แค่นี้ก็พอให้ช่วยดูทิศทางให้ได้แล้ว
สแกน LINE หรือ WhatsApp ด้านล่างจะคุยกันได้เร็วที่สุด หรือกรอกฟอร์มก็ได้ ทางไหนก็ตาม คุณจะได้คำตอบตรงไปตรงมาเรื่องขอบเขตงาน ค่าออกแบบ และขั้นตอนถัดไป