
"ในโลกที่ความหลากหลายทางศาสนาและแนวคิดการใช้ชีวิตเพิ่มมากขึ้น สถาปัตยกรรมจึงไม่ได้ทำหน้าที่เพียงสร้างพื้นที่อยู่อาศัย แต่เป็นเครื่องมือเชื่อมโยงผู้คนที่มีความแตกต่างให้สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างเข้าใจ Interfaith Housing คือแนวคิดที่อยู่อาศัยรวม สำหรับผู้คนต่างความเชื่อ โดยใช้การออกแบบพื้นที่เป็นตัวกลางในการสร้างสมดุลระหว่างความเป็นส่วนตัว การพบปะและแลกเปลี่ยน โครงการให้ความสำคัญกับพื้นที่ส่วนกลาง พื้นที่ประกอบกิจกรรม และพื้นที่ส่วนตัวสำหรับการพักพิงทางจิตใจ เพื่อรองรับวิถีชีวิตที่หลากหลายอย่างเท่าเทียม สถาปัตยกรรมจึงไม่ได้มุ่งลบความแตกต่าง แต่สร้างสภาพแวดล้อมที่เปิดโอกาสให้ผู้คนเรียนรู้ เคารพ และเชื่อมโยงกันผ่านการอยู่อาศัยร่วมกัน "

การใช้สถาปัตยกรรมเป็น 'ภาษากลางของผู้คน' โดยเริ่มต้นจากการนำเสนอการจัดวางพื้นที่ส่วนตัวที่เคารพต่อความเป็นปัจเจก ก่อนจะผายมุมมองออกสู่พื้นที่ส่วนกลางและลานพิธีกรรมร่วม ซึ่งออกแบบด้วยเส้นสายที่เรียบง่าย เป็นกลาง ปราศจากสัญลักษณ์ผูกมัดทางศาสนาใดๆ เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้อยู่อาศัยทุกคนได้เข้ามาใช้งานและสร้างความทรงจำร่วมกัน

โจทย์ของการออกแบบที่อยู่อาศัยข้ามความเชื่อ คือการมองว่า 'ขอบเขต' (Boundary) ไม่ใช่เส้นแบ่งกั้น แต่เป็นพื้นที่เจรจา (Negotiation Space) การลดทอนอัตลักษณ์เฉพาะกลุ่มลง และเน้นที่ประโยชน์ใช้สอยและบรรยากาศแห่งความสงบ คือแกนหลักในการออกแบบที่ตอบสนองทุกคน




